- ۰ نظر
- ۲۹ شهریور ۹۴ ، ۱۰:۰۴
روضه خوانی حاج سید جواد رفیعی شام شهادت امام هادی(ع) - هیأت حیدریون اراک سال 94
بیا که پنجره را غرق در ستاره کنیم
نشانه های خداوند را شماره کنیم
بهشت گمشده را در زمین نظاره کنیم
به سبک زندگی فاطمه اشاره اشاره کنیم
به وصف زندگی اش شاعران پریشانند
میان این همه مضمون ناب حیرانند
حجاب فاطمه توحید را زده فریاد
گره به مقنعه زد پیش کور مادر زاد
کسی که عالم و آدم به پای او افتاد
شب عروسی خود پیرهن به سائل داد
جهاز فاطمه یعنی سبد سبد احساس
دو تا سفال دو تا آبگینه یک دستاس
چه اتفاق قشنگی چقدر زیبا بود
جهان برای شکوفا شدن مهیا بود
و این قشنگترین اتفاق دنیا بود
که دست فاطمه در دستهای مولا بود
مراسم شب شهادت جانسوز مولانا جواد ابن الرضا علیه السلام و گرامیداشت 175 شهید غواص در مسجد آقاضیاء الدین اراک و با سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین طائب و مداحی حاج سید جواد رفیعی و با حضور خیل عاشقان و محبا ن آنحضرت و شهیدان گلگون کفن باشور و حال خاصی برگزار گردید و در پایان مراسم جمع خدام خیام حسینی با حضور در جمع خادمان هیأت جواد الائمه اراک ضمن عرض خداقوت به آن عزیزان و دوستان زحمتکش پایگاه مقاومت مسجد لوح یادگاری منقش به تصویر ظریح منور جوادالائمه را به آنان اهداء نمودند.
آنچه بیشتر از همه برای سالک اهمیت داشته و در تمامی لحظات نباید از آن غافل باشد، دقت در این امر است که بداند، همیشه در محضر الهی به سر می برد، و در مَنظر و مرئای او است.
همواره کسانی که به محضر اولیاءِ الهی، به خصوص رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله و ائمه معصومین علیهم السلام مشرّف می شدند، از ایشان تقاضای پند و اندرز یا نصیحتی می کردند تا در سایۀ نورانیت آن بزرگواران و مضامین عالیۀ کلامشان، قدم به قدم، وادی سلوک و تعالی را طی کرده و از رحمت خاصۀ الهی بهره مند گردند.
نیازهای انسان به پند واندرز
پند و اندرز در زندگی انسان بسیار اهمیت دارد؛ چنانچه امام جواد علیه السلام در اهمیت این امر می فرماید: «الْمُؤْمِنُ یَحْتَاجُ إِلَى تَوْفِیقٍ مِنَ اللَّهِ وَ وَاعِظٍ مِنْ نَفْسِهِ وَ قَبُولٍ مِمَّنْ یَنْصَحُه»؛ (۱) مؤمن به توفیق از طرف خداوند و پندگویی از طرف خودش و پذیرش از هر کسی که به وی اندرز دهد، نیازمند است.
امام جواد علیه السلام در این روایت سه نکته مهم در سیر اخلاقی را بیان می فرماید:
۱. توفیق الهی؛ ۲. پندگویی از جانب خویش؛ ۳. قبول کردن از کسی که او را نصیحت می کند.
امام باقر علیه السلام نیز در اهمیت پند دادن مؤمن به نفس خود می فرماید: «وَ قَالَ علیه السلام مَنْ لَمْ یَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظاً فَإِنَّ مَوَاعِظَ النَّاسِ لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُ شَیْئاً»؛ (۲) هر کسی که خداوند برای او از خویش پنددهنده ای قرار ندهد، پندهای مردم او را از چیز دیگری بی نیاز نمی کند.
پس با توجه به این روایت یکی از شرایط پندپذیری از دیگران آن است که ابتدا مؤمن خود، پنددهندۀ نفس خویش باشد؛ یعنی در واقع مؤمن بیدار بوده و قبل از اینکه دیگران عیوب و بدی ها او را ببینند، به عیوب خوب واقف باشد.
۱) تحف العقول، ابن شعبه حرانی، تصحیح استاد علی اکبر غفاری، ترجمه آیت الله کمره ای، ص۴۵۷.
۲) تحف العقول، ابن شعبه حرانی، ص ۳۰۲.
بارانیام امشب، هوای گریه دارم
مانند چشم بیقرارت بیقرارم
امشب عزادار است خورشید خراسان
از ماتمت عالم شده شام غریبان
::
دنیا برایت داغ بیاندازهای داشت
هر روز آقا غصههای تازهای داشت
از کودکی داغ یتیمی را چشیدی
وقتی کفن بر صورت بابا کشیدی
::
ابریست چشمت مثل آفاق مدینه
آتش گرفته قلبت از داغ مدینه
در چشمهایت حسرتی بسیار مانده
گویا دلت بین در و دیوار مانده
ومداحی: سیدجوادرفیعی